ดินสอกับยางลบ

ดินสอกับยางลบเป็นเพื่อนรักกัน

หน้าที่ของดินสอก้อคือเขียน มันเขียนทุกอย่างเสมอตลอดเวลาที่อยู่กับยางลบ

หน้าที่ของยางลบก็คือลบ มันลบทุกอย่างที่ดินสอเขียนทุกที่ทุกเวลา

วันเวลาผ่านทุกอย่างก้อยังดำเนินเหมือนเดิมเรื่อยมา จนกระทั่งดินสอเอ๋ยกับยางลบว่า

ดินสอ : เรากับนายคงอย฿ด้วยกันไม่ได้แล้ว
ยางลบ : ทำไมล่ะ
ดินสอ : ก้อเรามีหน้าที่เขียน แต่นายกลับลบ จนไม่เหลือ อ่ะไรเลย
ยางลบ : แต่เราก็ทำตามหน้าที่ของเรา เราไม่ได้ผิดอ่ะไร

ทั้งคู่จึงเลือกที่จะแยกทางกัน ดินสอพอแยกทางกับยางลบมันก็ดีใจที่มันจะเขียนอ่ะไรก้อได้ตามใจ แต่พอเวลาผ่านไปเมื่อมันเริ่มเขียนผิด ข้อความที่เขียนสกปรก มีแต่รอยขีดฆ่าเต็มไปหมด มันก็คิดถึงยางลบจับใจ ฝ่ายยางลบพอแยกทางกับดินสอ มันก้อดีใจที่ตัวมันจะไม่ต้องเปอะเปื้อนอีกต่อไป พอเวลาผ่านไป มันกลับใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า เพราะไม่มีอ่ะไรให้มันลบ มันก็คิดถึงดินสอจับใจ ทั้งคู่จึงกลับมาอยู่ด้วยกันใหม่ คราวนี้ดินสอเขียนน้อยลง มันเลือกจะเขียนแต่สิ่งดีๆๆส่วนยางลบก็ลบเฉพาะที่ดินสอเขียนผิดเท่านั้น



ถ้าเรื่องราวทั้งหมดคือความทรงจำ



ส่วนการลบเปรียบเสมอนการลืม

ยางลบในตอนแรกลืมทุกอย่างทั้งเรื่องดีและไม่ดี

แต่ทุกครั้งที่มันลืมเรื่องดีๆๆ ตัวมันก็จะสรกปรก

ตอนหลังมันเลือกจะลืมแต่สิ่งที่ไม่ดี

ความทรงจำดีๆๆก็ยังคงมีอยู่

หรือคือการให้อภัยดินสอ



ถ้าจะเปรียบเทียบการเดินทางของทั้งคู่

ดุจเหมือนมิตรภาพ คือการจำแต่สิ่งดีๆๆ และลืมในสิ่งที่ผิดพลาดบ้างนั่นเอง


ถ้าชั้นเป็นดินสอ ชั้นจะขอให้ยางลบหายโกรด

และถ้าชั้นเป็นยางลบ ชั้นก็จะยกโทดให้ดินสอ