ช่างมัน ถึงแม้ว่าฉันไม่อาจพูดอะไร ตราบที่ยังมองเห็นเธออยู่
ถึงแม้ฉันไม่อาจมีเธอหรือสัมผัสเธอได้
ความจริงแล้วฉันควรจะตัดใจทันทีและอดกลั้นเอาไว้
ฉันหวั่นใจในแต่ละวันของเธอ ว่าเธออยู่ไหน… เธอจะเป็นอย่างไร
ในคืนที่ความทุกข์ทรมานได้กลืนกินแสงจันทร์ การคิดถึงเธอทำให้ฉันมิอาจหลับลง
โปรดเถิดสวรรค์ให้ฉันได้เกิดใหม่อีกครั้ง
ความรักที่ไม่อาจเป็นจริงของเรา *
แม้ว่าฉันไม่อาจอยู่ข้างๆเธอ แต่ฉันจะคอยเป็นเงาอันเปล่าเปลี่ยวเบื้องหลังเธอ
อย่าหันกลับมาถึงแม้ฉันจะต้องการ
ออกห่างไปจากฉัน ผู้ซึ่งไม่สามารถให้ความสุขแก่เธอได้แม้เพียงชั่วครู่
หนึ่งก้าว สองก้าว ค่อยๆเดินไปให้ไวกว่าฉัน
มือและเท้าทั้งคู่นี้จะไม่ขวางทางของเธออีกต่อไป
โอ้ สวรรค์ โปรดเก็บซ่อนความรักของฉัน โอ้ สายลม ช่วยพัดพาความเจ็บปวดไป
ฉันขอร้อง อย่าให้เธอได้เห็นเห็นน้ำตาของฉันเลย